Karabiner
Een karabiner is een stevige, te openen metalen ring die dient als een veilig verbindingselement.
Een karabiner bestaat uit een frame, dat verschillende profielen kan hebben, zoals een ronde doorsnede of een zogenaamd I-profiel, en een sluiting, oftewel snapper, die de karabiner tot een ring sluit en ervoor zorgt dat het touw niet uit de karabiner valt. Een karabiner kan ook voorzien zijn van een vergrendeling, die ongewenst en vanzelf openen voorkomt.
Afhankelijk van het gebruik worden karabiners ingedeeld in werk- en sportkarabiners. Aangezien beide groepen karabiners zijn geclassificeerd als persoonlijke beschermingsmiddelen tegen vallen van een hoogte, vallen ze onder Verordening (EU) 2016/425 van het Europees Parlement en de Raad betreffende persoonlijke beschermingsmiddelen.
Op elke sportkarabiner moet daarom de norm EN12275 (Alpinistenuitrusting – Karabiners) vermeld staan. Een karabiner bedoeld voor werken op hoogte moet gemarkeerd zijn met de norm EN362 (Persoonlijke beschermingsmiddelen tegen vallen van een hoogte – Verbindingsmiddelen).
De markering van karabiners is strikt vastgelegd; elke karabiner moet de breeksterkte in de lengterichting, dwarsrichting en de breeksterkte met open snapper vermelden. De breeksterkte wordt uitgedrukt in kN en geeft de grens aan waarbij de karabiner breekt.
Werkkarabiners worden ingedeeld in stalen, duraluminium, hulp- en maillonkarabiners. Sportkarabiners worden op hun beurt ingedeeld in duraluminium- en hulpkarabiners. Verder worden karabiners onderverdeeld in groepen op basis van vorm, type karabiner, materiaal, snapper en vergrendeling.
